Storythai

เหนื่อยจัง ไม่ได้เหนื่อยกาย แต่เหนื่อยใจ

ต้องยอมรับเลยอ่ะว่าตัวเองช่างอ่อนต่อโลก หรือว่าโง่ก็ไม่รู้
พอต้องมาอยู่ในสังคมที่แบบ รู้หน้าไม่รู้ใจ
มันยากมากเลยที่จะฝืนทนอยู่ไปได้

ยิ่งด้วยความเป็นคนที่โรคจิตอย่างนึง
คือไม่ชอบให้ใครมามีความลับด้วย
ที่ผ่านมาก็เลยเก็บความลับไม่ค่อยอยู่
เพราะเป็นคนที่ชอบให้คนรอบๆตัว พูดอะไรตรงไปตรงมากับเรา
เราไม่เคยแคร์เลยว่า สิ่งที่พูดมามันจะเลวร้ายแค่ไหน
แต่เราจะรู้สึกไม่ดีอย่างแรง ถ้าเป็นคนที่ถูกปิดบัง
ก็เลยทำให้ชอบเปิดใจพูดกับคนอื่น จนไม่รู้ว่าเรื่องไหนพูดได้ พูดไม่ได้ไปแล้ว

การมาอยู่ในสังคมที่ทำงานซึ่ง... นะ...
ไม่มีอะไรที่แสดงออกถึงตัวตน ความคิดที่แท้จริงซึ่งอยู่ในใจเลย
บางครั้งโดนพูดอะไรที่แบบประชดประชัน
จนรู้สึกว่า มีอะไรกับชั้นมากนักเหรอ พูดกันมาต่อหน้าเลยดีกว่ามั้ย
กดดันเหมือนกันนะ
แต่ก็ บอกตัวเองว่าต้องเข็มแข็ง
และอะไรก็ตามที่ฝึกให้เราแกร่งได้ ก็จงอดทนกับมันไว้

เราจะต้องเก่งให้ได้

ก็ท่องมันไว้อย่างนี้แหละ

ชีวิตมันยิ่งกว่าละครน้ำเน่า เพิ่งเข้าใจวันนี้
อีกอย่างนึงที่ช่วยให้เรายังอดทนได้
ก็คือความศรัทธาอย่างเต็มเปี่ยมในตัวของคนๆนึง

เรามองเห็นความมุ่งมั่นและการทุ่มเทจิตวิญญาณลงในสิ่งที่เค้าสร้างขึ้นมา
ถ้าไม่ใช่เพราะเราเห็นความดีในตัวคนๆนี้ เราก็คงไม่ยอมมาทำงานที่นี่แน่นอน

เมื่อก่อนเคยคิดว่า เงินสำคัญ มาก่อนสิ่งอื่น
แต่ถึงจุดนี้ กลับพบว่า เปล่าเลย
ความดีต่างหากที่ชนะใจเรา ไม่ใช่เงิน
ณ เวลานี้ เงินก็อาจจะไม่สามารถซื้อให้เราเลิกทำงานนี้ได้

เฮ้อ... แต่ยังไงก็คงขอสรุปว่าเครียดว่ะ
แต่เอาเหอะ "เวลาจะรักษาใจเราเอง..."

มีอีกเรื่องนึง แต่ก็อยากให้อ่านกันผ่านๆ อย่าเก็บไปคิดมาก
ตอนนี้น้องก็น่ารัก เห็นใครๆก็เล่ากันมา
ยังไม่มีโอกาสเจอน้องเท่าไหร่เลย

เราก็หวังว่า ให้ทุกคนรักน้องและมั่นคงกับน้องไปนานๆ

เราเองก็ไม่ได้เดินผ่านเส้นทางที่โรยกลีบกุหลาบมา
เจอจังหวะที่น้องถึงขีดสุดของความนิ่งเฉยเย็นชา
ก็ไม่ได้จะมาประจานด้านไม่ดีของน้องหรอกนะ
เพียงแต่อยากให้แฟนคลับทุกคนเข้าใจว่า
ชีวิตและอารมณ์ของทุกคนก็มีขึ้นลงกันทั้งนั้น
เราไม่รู้ และไม่อาจจะคาดเดาได้ว่าน้องจะดีแบบนี้ไปตลอด
หรือจะมีวันนึงมั้ยที่น้องหมดแรงจะเทคแคร์แฟนคลับ

มันก็อาจจะไม่มีวันนั้น แต่ถ้ามี เราก็อยากจะให้ทุกคนยอมรับตรงนั้นให้ได้
เราไม่อยากให้น้องเสียใจ เมื่อสุดท้ายต้องเจอกับการหายไปของแฟนคลับอีก
บางทีน้องอาจจะไม่ได้ออกมาพูดหวานๆ หรือเรียกร้องถามหาแฟนคลับ
แต่ในใจลึกๆ น้องก็เป็นเด็กคนนึงที่ขึ้น้อยใจ แล้วก็แคร์ความรู้สึกของแฟนคลับเหมือนกัน

อยากให้แฟนคลับรักน้องที่ตัวน้องจริงๆ ไม่ว่าน้องจะแสดงออกยังไง

เราจะไม่ติหรอก จะไม่พูดว่า "พอน้องดีก็มา พอน้องไม่ดีก็ไปงั้นหรือ"
เพราะเราเองก็คงไม่ดีพอที่จะมากำหนดกฏเกณฑ์ให้ใคร
ใครไม่เห็นด้วยกับเรา คิดว่าสิ่งที่เราเขียนมันไร้สาระ ก็ไม่เป็นไร
แต่ถ้าใครเห็นด้วย เราก็จะได้อยู่ด้วยกัน คอยเป็นกำลังใจให้น้องต่อไป

จะได้ช่วยกันทำให้น้องสามารถเชื่อใจแฟนคลับได้เต็มร้อย

เฮ้อ... คิดถึงทู้กคน อยากไปตามน้องแบบเฮฮาอีกอ่ะ